1964
GP da Inglaterra
O campeão de 1964 foi o inglês John Surtees, que, correndo pela Ferrari, foi o primeiro piloto a conquistar um título mundial da Fórmula 1 depois de ter sido campeão mundial de motociclismo. O piloto inglês venceu dois (Alemanha e Itália) dos dez grandes prêmios disputados na temporada e o título de campeão foi definido somente na última corrida, o Grande Prêmio do México. Os japoneses chegaram à Formula 1.
No GP da Alemanha, a Honda apresentou seu motor traseiro transversal de 12 cilindros. Pela primeira vez, o GP da Inglaterra foi disputado no circuito de Brandss Hatch. Mais uma vez, o título se decidiu na última prova.
Três corredores chegarm ao GP do México em condições de ser campeão: Graham Hill, John Surtees e Jim Clark. Clark saiu em primeiro, mas foi obrigado a abandonar, por falta de óleo no motor. Pouco depois, Hill também abandonou, por problema mecânico. Surtees ficou em terceiro lugar, mas essa posição não lhe permitiria ultrapassar a pontuação de Hill. E ele só conseguiu ser campeão porque, no final da prova, o italiano Lorenzo Baldini, também da Ferrari, deu passagem, deixou-lhe o 2º lugar e, consequentemente, os pontos suficientes para garantir o título.
Na contagem final, Hill totalizou 41 pontos, mas com os descartes baixou para 39, e Surtees acabou campeão com 40 pontos.
1964 – Classificação – Pilotos |
||||
| Pos. | Piloto | Páis | Equipe | Pts |
|
1º |
John Surtee | Inglaterra | Ferrari | 40 |
|
2º |
Graham Hill | Inglaterra | BRM | 39 |
|
3º |
Jim Clark | Escocia | Lotus | 32 |
|
4º |
Lorenzo Bandini | Italia | Ferrari | 23 |
| Richie Ginther | EUA | BRM | 23 | |
|
6º |
Dan Gurney | EUA | Brabham | 19 |
|
7º |
Bruce McLaren | N. Zelândia | Cooper | 13 |
|
8º |
Jack Brabham | Austrália | Brabham | 11 |
| Peter Arundell | Inglaterra | Lotus | 11 | |
|
10º |
Jô Siffert | Suíça | Brabham | 07 |
|
11º |
Bob Anderson | Inglaterra | Brabham | 05 |
|
12º |
Mike Spence | Inglaterra | Lotus | 04 |
| Tony Maggs | África do Sul | BRM | 04 | |
| Innes Ireland | Inglaterra | BRP | 04 | |
|
15º |
Jo Bonnier | Suíça | BRabham | 03 |
| 16º | Chris Amon | Nova Zelândia | Lotus | 02 |
| Maurice Trintignant | França | BRM | 02 | |
| Walt Hansgen | EUA | Lotus | 02 | |
|
19º |
Phil Hill | EUA | Cooper | 01 |
| Trevor Taylor | Inglaterra | BRP | 01 | |
| Mike Hailwwod | Inglaterra | Lotus | 01 | |
| Pedro Rodriguez | México | Ferrari | 01 | |
Participaram do campeonato 40 pilotos e 18 não pontuaram.
1964– Campeonato Mundial de Construtores |
||
|
Pos. |
Equipes |
Pts. |
|
1º |
Ferrari |
45 (49) |
|
2º |
BRM |
42 (51) |
|
3º |
Lotus-Climax |
37 (40) |
|
4º |
Brabham-Climax |
30 |
|
5º |
Cooper-Climax |
16 |
|
6º |
Brabham-BRM |
07 |
|
7º |
BRP |
05 |
|
8º |
Lotus-BRM |
03 |
Participaram ainda: Honda, Scirocco, Derrington, Porsche e Brabham-Ford.
1964 – Grandes Prêmios |
||||||
| Dia | GP | Circuito | Voltas | Vencedor | Equipe | Tempo |
| 10/05 | Monaco | Monte Carlo | 100 – 313 km | Graham Hill | BRM | 2h41m105 |
| 24/05 | Holanda | Zandvoor | 80 – 334,800 km | Jim Clark | Lotus | 2h07m35s4 |
| 14/06 | Belgica | Spa | 32 – 450,560 km | Jim Clark | Lotus | 2h06m40s5 |
| 28/06 | França | Rouen | 57 – 472, 894 km | Dan Gurney | Brabham | 2h07m49s1 |
| 11/07 | Inglaterra | Brandss Hatch | 80 – 341,200 km | Jim Clark | Lotus | 2h15m07s |
| 02/08 | Alemanha | Nurbrurgring | 15 – 341,580 km | John Surtees | Ferrari | 2h12m04s8 |
| 23/08 | Austria | Zeltweg | 105 – 336 km | L. Baldini | Ferrari | 2h10m51s23 |
| 06/09 | Italia | Monza | 78 – 448,500 km | John Surtees | Ferrari | 2h10m51s8 |
| 04/10 | EUA | Watkins Glen | 110 – 407,160 km | Graham Hill | BRM | 2H16M38S |
| 25/10 | México | C. do Mèxico | 65 – 325 km | Dan Gurney | Brabham | 2h09m50s32 |
